مشت میکوبم بردر پنجه میسایم بر پنجره ها

من دچار خفقانم خفقان من به تنگ آمده ام ازهمه چیز

بگذاریدهواری بزنم هان با شما هستم این درهارابازکنید

من به دنبال فضائی میگردم لب بامی سرکوهی

که درآنجا نفسی تازه کنم

می خواهم فریاد بلندی بکشم که صدایم به شما هم برسد

من هوارم را سر خواهم داد  چاره درد مرا باید این داد کند

از شما خفته ی چند

چه کسی میاید با من فریاد کند

گاهی اوقات فکر می کنم درست است که مرگ هم یکی از قوانین طبیعت است اما ادم تنها در برابر همین قانون است که احساس حقارت و کوچکی می کند.یک مسئله ایست که هیچ کاریش نمی شود کرد.حتی نمیشود برای از میان بردنش مبارزه کرد.فایده ای ندارد.باید باشد.خیلی هم خوبست.

من زندگی را دوست دارم ولی از زندگی دوباره میترسم

                   دین را دوست دارم ولی از کشیش ها میترسم

                                  قانون را دوست دارم ولی از پاسبان ها میترسم

                                        عشق را دوست دارم ولی از زنها می ترسم

                                                    کودکان را دوست دارم ولی از آیینه می ترسم

                                                                 سلام را دوست دارم ولی از زبانم میترسم

من میترسم پس هستم

 این چنین میگذرد روز و روزگار من

                                         من روز را دوست دارم ولی از روزگار میترسم

ایام را مبارک باد از شما

مبارک شمایید

ایام می آید تا به شما مبارک شود

هر بار بعد از غروب قطعه ی پنج ضربی و قبل از طلوع دیلمان و آواز ، بعد از آن که کلام سعدی را با رسا ترین صدا شنیدم

نمی دانم  در باز گشت ساز ها

                                       دل را باید به شور بی بدیل  کمانچه دارد

                                       و یا به دلبری و عشوه گری عود سپرد

             ای بر در سرایت

کافه - با سوسن شریعتی

در حاشیه عكسی كه یك مرد نپالی را در حال جمع‌آوری عسل در ارتفاع به تصویر می‌كشد

به خاطر یك مشت عسل، رودرروی زنبورها!

کافه - با رضا کیانیان

کافه - با بهاره رهنما

به یادداشت های این چنینی به شدت علاقه مندم.

این چند مروری کوتاه بر دقایق زندگیست. لحظه فرزند بودن و مادر.لحظه مادر شدن و فرزند.لحظه مادر بزرگ شدن و ...

رهنما ایتقدر زیبا از گذر زمان گفت که من همه چیز را یادم رفت !

چقدر فهم لازم است تا بفهمیم زندگی چیست؟

بهاره رهنما:

دوباره و بعد از گذشت سال‌ها از نوجوانی‌ام «گل‌های آفتابگردان» را دیدم با بازی سوفیا لورن و مارچلو ماسترویانی. همان اول فیلم به این فكر كردم كه 34سالگی سنی است كه باعث می‌شود فیلم را با دقت بیشتری حداقل برای كار خودم (بازیگری) دنبال كنم و روی نقاط تكنیكی فیلم بیشتر دقیق شوم. فیلم دوبله بود و دیالوگ‌ها چنان بجا و دقیق ترجمه شده بودند و صداهای جاودانی دوبلورهای 30 سال پیش (كه به گمانم از آن دوره‌هایی بود كه دیگر تكرار نشد) همچنان برایم جذاب و دوست داشتنی بود. اما فكر كردم كه دیگر مثل دفعه قبل كه در 16 سالگی و روی نوار بتامكس و VHS (یادم نیست كدامشان) فیلم را دیدم و دو روز تب كردم و با چشم‌های سرخ شده ماندم در خانه و مدرسه نرفتم، دیگر از این اتفاق‌ها خبری نیست.

بعد از دیدن فیلم، مادرم، به خاطر این كه من شعور كنترل احساساتم را ندارم یك هفته ویدیو را جمع كرد و در كمد گذاشت. دیگر برادر و خواهرم هم ایران نبودند كه برای فیلم دیدن به دادم برسند. خلاصه فكر كرده بودم با قلب آرام‌تری فیلم را می‌بینم. البته همین‌جا این نكته را هم اضافه كنم كه گمراه نشوید و فكر كنید من از آن نوجوان‌هایی بودم كه سرم همه‌اش در كتاب و فیلم باشد، نه، این‌قدر هم سربه‌راه نبودم اما آخر دیدن بعضی فیلم‌ها مزه خودش را داشت و «گل‌های آفتابگردان» از همان فیلم‌ها بود. مثل «زنبق دره»، «پرنده‌خارزار»، «صبحانه در تیفانی»، «بانوی زیبای من»، «برخورد كوتاه» و «كازابلانكا»ی محبوب من. این بار هم فهمیدم كه آدم غیرقابل كنترلی هستم. 

ادامه مقاله در ادامه مطلب

 کافه - با آلفرد هیچکاک

      هیچکاک بسیاری از فیلم های خود را با حضور چند ثانیه ای خود امضا کرد.حضوری که کم کم عادت تماشاگران فیلم های هیچکاک شد و آنها همواره منتظر حضور کوتاه و جالب هیچکاک در فیلم بودند.

متن زیر فیلم هایی است که هیچکاک کارگردانی و بازیگری آنها را بر عهده داشته است.نام فیلم به همراه سال ساخت و نقش گذری هیچکاک

هیچکاک همیشه می گفت نقش های کوتاه او در ابتدای تا اندازه ای برای تفریح بود ولی بعد تبدیل به خرافات شد.بعد هم دیگر او هر چه زود تر به انتظار طرفدارانی که منتظرش بودند پایان می داد .

مستاجر 1926:

در این فیلم هیچکاک دو بار ظاهر می شود.با اول در اطاق اخبار نشسته-هیچکاک می گوید آن ها احتیاج به کسی داشتند که فضای خالی را پر کند .کمی بعد  هنگامی که آیور ناولو گیر می افتد او را می بینیم که کلاهی بر سر دارد و به نرده ها تکیه داده.

حق السکوت  1929

هیچکاک سوار بر قطار زیرزمینی سعی در خواندن کتابی دارد و پسر کوچکی برایش مزاحمت ایجاد می کند.به شیوه ی دبیلو .سی.فیلدز(طرح دست و کمدین نامدار برلدوی و سینمای کلاسیک)

جنایت 1930

عابر پیاده در خیابان

39 پله 1935

عابر پیاده در خیابان

جوان و بی گناه 1937

بیرون دادگاه هیچکاک عکاس خبری بسیار بزرگی است که دوربین کوچکی در دست دارد.

خانم نا پدید می شود 1938

درست در آخر فیلم هیچکاک در ایستگاه قطاری در لندن دیده می شود.خیلی مشخص نیست.

ربکا 1940

در حالی که جرج سندرز داخل باجه تلفن دارد تلفن می کند هیچکاک از آنجا عبور می کند ولی صورتش پوشیده است.پس این چندان هم یک نقش هنری به حساب نمی آید.

خبرنگار خارجی 1940

درست پیش از اینکه جونز با ون میر ملاقات کند هیچکاک در خیابان مشغول روزنامه خواندن است.

خرابکار 1942

ظاهرا هیچکاک داخل کیوسک روزنامه فروشی است .زیاد واضح نیست.من که ندیدمش!!

سایه ی یک شک1943

هیچکاک در قطار در حال بازی پوکر است و فول می آورد .چهره اش را نمی بینیم.

قایق نجات1944

وقتی ویلیام بندیکس روزنامه می خواند عکس هیچکاک در یک آگهی تبلیغاتی قبل و بعد از استفاده از یک داروی کاهش وزن دیده می شود.

طلسم شده 1945

هیچکاک در حال خارج شدن از آسانسور مملو از جمعیت دیده می شود.

بدنام 1946

هیچکاک در مهمانی دارد شراب می نوشد.

پرونده ی پارادین1947

هیچکاک در حالی که ایستگاه قطار را ترک می کند و جهبه ی ویولن سلی در دست دارد دیده می شود.

طناب1948

نقاشی معروف نیم رخ هیچکاک به صورت نئمن چشمک زنی در پس زمینه دیده می شود.

در برج جدی1949

او داخل خانه ی فرماندار و روی پله های خانه فرماندار دیده می شود.

وحشت صحنه1950

وقتی جیمز وایمن در خیابان در حال راه رفتن است و تمرین لهجه به جای دوریس است هیچکاک از کنارش رد می شود و به عقب نگاه کرده و از رفتار غیر عادی او متعجب است.

بیگانگان در قطار 1951

هیچکاک در حال سوار شدن در قطار در حالی که ویولن سلی در دست دارد.

اعتراف می کنم1953

درست در شروع فیلم هیچکاک را میبینیم که درخیابان از بالای راه پله ای بلند در حال عبور است.

حرف م را نشانه مرگ بگیر1954

هیچکاک یکی از افرادی است که در عکس گرد هم آیی مجدد کلاس دیده می شود.

پنجره عقبی1954

هیچکاک در حال کوک کردن ساعتی در آپارتمان موسیقی دان دیده می شود.

دستگیری یک دزد1955

هیچکاک در اتوبوس کنار کری گرانت.

دردسرهای هری1955

هیچکاک در نمایشگاه هنری در فضای باز دیده می شود.

مردی که زیاد می دانست1956

در بازار مراکش هیچکاک در حال تماشای آکروبات است(گرچه باید او را در پرده ی عریض ببینید تا قادر به تشخیص باشید)

مرد عوضی1956

هیچکاک در یک رستوران کوچک است.

سرگیجه1958

هیچکاک کنار در ورودی کارگاه کشتی سازی قدم می زند در حالی که جعبه شیپوری را حمل می کند.به طور قطع برای مردی با آن شکم پیاده روی می کند.

شمال به شمال غربی1959(در ایران قبل از انقلاب تعقیب خطرناک.ایران بعد از انقلاب شمال از شمال غربی.در حالی که به نظر می رسد صحیح ترین اسم شمال با نورث وست باشد.(کتاب درک فیلم )

بلافاصله بعد از عنوان بندی هیچکاک می دود تا به اتوبوس برسد ولی در اتوبوس روی صورتش بسته می شود.

روانی1960

هیچکاک با هیبتی عجیب و غریب بیرون بنگاه معملات ملکی ایستاده و کلاهی به حجم یک بشکه روی سر دارد.

پرندگان1963

در اول فیلم هیچکاک با دو سگ اسکاتلندی در حال ترک مغازه ی جانور فروشی است.

مارنی1964

هیچکاک در حال ترک اطاقی در هتل دیده می شود.

پرده ی پاره1966

وقتی آرم برنامه ی تلویزیونی هیچکاک پخش می شود او در لابی هتل با بچه ای روی زانویش دیده می شود.

توپاز1969

در فرودگاه هیچکاک روی صندلی چرخ دار است و پرستاری از او مراقبت می کند.هیچکاک بلند می شود تا با کسی دست دهد.

جنون1972

هیچکاک کلاه بولر(نوعی شاپو(!) که قسمت بالایی آن مدور است)بر سر دارد و در داخل جمعیت غرق تماشای جسد است.

توطئه خانوادگی1976

هیچکاک به صورت ضد نور پشت در اداره ی آمار دیده می شود.